Every day is a new day. It is better to be lucky. But I would rather be exact. Then when luck comes you are ready. The Old Man and the Sea_Ernest Hemingway
گاهی همون جزییات احمقانهاس که به خیال خود فراموش کردهای خرت رو میگیرن حالا میخواد نقش گلی روی ناخن باشه یا ژاکت زردی بر تن که پس کی ما فراموش میکنیم که عاقل میشوی ناگهان و میگویی این تو خودی که نمیخواهی بفراموشی که بگیریم بکپیم بابا توی دل به خود عاقل میگوییم سیکتیر بابا، از ته دل هم میگوییم آنقدر از ته که حالمان جا میآید، مثل آروغهای سعید که روح را جلا میدهد که ملال که آخر کی تا حالا یک ترم تمام و شاید بیشتر شلوار بنفش میپوشه؟ که ما را چه میشود؟ که ملال
هنوز میشه ساعت ۱۱ و پانزده دقیقه شب یکشنبه یا یکشنبه شب؟ (نمیدانم همان که روزش یکشنبه بوده) از دانشگاه بیای بیرون و بری فروشگاه المیزان پنیر بخری و از فروشگاه الطیب نون پیتا بخری و ساعت ۱۱ و بیست و سه دقیقه سوار اتوبوس ۱۶۶ بشی و تمام مدت راه از شدت مه گرفتهگی جاده نگران باشی که راه رو اشتباه آمده باشی و یا ایستگاهت را رد کنی و آن چند قدم که از ایستگاه تا خانه میآی مه ساعت ۱۱ و ۵۵ شب رو تنفس کنی و لذت ببری و ۱۲ شب که به خانه میرسی ناراحت باشی که چراغها خاموش است و ۱۲ و ۳ دقیقه شب با قابلمه قرمهسبزی مواجه بشی
هنوز میشه پنیر رو تو یخچال گذشت و به هزار و یک موضوع برای ناراحت بودن و استرس داشتن و تنها بودن و چرا به مردم من ظلم میکنن و شاید نباید میآمدیم و شاید باید زودتر میآمدیم و امتحان داشتن فکر نکرد و یک بشقاب پلو قرمه سبزی خورد
این خیلی حقیقت دردناکیه که راننده کامیونِ بدون کامیون دیگه راننده کامیون نیست من واقعا دلم میخواد به این مساله پرداخته بشه باور کنید دردش از درد دوری یار و فراق و تنهایی کمتر نیس